ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ
   

 

Ο τρόπος καλλιέργειας στη Σαντορίνη είναι μοναδικός στον κόσμο, όσο άλλωστε μοναδικό είναι και το ίδιο το νησί από κάθε άποψη. Τα αμπέλια που σχεδόν απλώνονται στο έδαφος, κλαδεύονται σε σχήμα καλαθιού (Σαντορινιά κουλούρα), με στόχο την προστασία του καρπού, που αναπτύσσεται μέσα στο «καλάθι», προστατευμένος από τους σφοδρούς άνεμους του Αιγαίου που πνέουν όλο το χρόνο και την έντονη ηλιακή ακτινοβολία.
Απόσταγμα παρατηρήσεων και γνώσεων χιλιάδων χρόνων του αμπελοκαλλιεργητή έδωσαν το μοναδικό αυτό τρόπο καλλιέργειας, ο όποιος συνεχίζεται στις μέρες μας σχεδόν απαράλλακτος.

Στη Σαντορίνη τα αμπέλια δεν αρδεύονται, διαφοροποιώντας έτσι την καλλιέργεια τους με τον υπόλοιπο κόσμο γεγονός που κάνει την ύπαρξη τους μοναδική.
Το μόνο νερόπου απορροφούν είναι μέσω των λιγοστών βροχών κατά τους χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες και της υγρασίας που επικρατεί κατά την νύχτα οπού συγκρατείται στο έδαφος.

.Οι ιδιόμορφες καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή (χαμηλές βροχοπτώσεις, δυνατοί άνεμοι, υψηλή θερμοκρασία), αλλά και η ιδιαιτερότητα του ηφαιστειογενούς εδάφους (εδάφη ελαφρά, αμμώδη, φτωχά σε θρεπτικά στοιχεία, αποτελούμενα από λάβα, ελαφρόπετρα, σκωρία και τέφρα), εμποδίζουν την εμφάνιση μυκητολογικών ασθενειών όπως περονόσπορος και βοτρύτης, καθώς και την ανάπτυξη βλαβερών εντόμων όπως η ευδεμίδα και η  φυλλοξήρα, που απαντώνται σχεδόν σε όλες τις υπόλοιπες περιοχές του κόσμου.

.Οι ιδιαίτερες αυτές συνθήκες της περιοχής έχουν σαν αποτέλεσμα μια περιορισμένη παραγωγή σταφυλιών με πρόωρη ωρίμανση και πολύ καλές συνθήκες υγιεινής των σταφυλιών που επιφέρουν την παραγωγή οίνων υψηλής ποιότητας.

.Σήμερα στη Σαντορίνη καλλιεργούνται περίπου 12.000 στρέμματα με αμπέλι. Απαλλαγμένη από σοβαρές ασθένειες και προσβολές της αμπέλου η Σαντορίνη, βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στη βιολογική γεωργία, της οποίας η εφαρμογή σύμφωνα με διεθνή πρότυπα ήδη εφαρμόζεται από ορισμένους παραγωγούς και φυσικά από την ίδια την εταιρία Μπουτάρη στον ιδιόκτητο αμπελώνα «Σελλάδια» στο Ακρωτήρι.

περισσότερα για τον αμπελώνα>>

Ο ιδιόκτητος αμπελώνας του οινοποιείου «Σελλάδια», στην περιοχή Φάρος Ακρωτηρίου, καλύπτει έκταση περίπου 6 στρεμμάτων, φυτεύτηκε για πρώτη φορά το 1992 και η φυτεία ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Ο αμπελώνας βρίσκεται στη νότια , «ζεστή» πλευρά του νησιού. Οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες από εκείνες των γύρω νησιών των Κυκλάδων και οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες. Οι συνθήκες του μικροκλίματος της περιοχής είναι αρκετά ιδιαιτέρες. Το υψόμετρο ξεκινά από τα 105 και φτάνει μέχρι τα 140 μέτρα .ο αμπελώνας έχει αραιά φύτευση με απόδοση περίπου 250 κιλών το στρέμμα

Ο  αμπελώνας «Σελλάδια»  δημιουργήθηκε με σκοπό την έρευνα κύρια στο πρωτογενή τομέα. Ουσιαστικά οι εργασίες που ξεκίνησαν στην αρχή της προηγούμενης δεκαετίας είχαν στόχο την αντικατάσταση ενός γερασμένου αμπελώνα που βρισκόταν στη συγκεκριμένη τοποθεσία με νέο ελεγμένο (από ασθένειες) αμπελουργικό υλικό ντόπιας προέλευσης. Έτσι ο έκτασης 50 στρεμμάτων αμπελώνας σήμερα φιλοξενεί τις τρεις βασικές λευκές ποικιλίες του νησιού, το Αθήρι, το Αηδάνι και το Ασύρτικο σε ισόποση κατανομή καθώς και μία μικρής έκτασης απλογραφική συλλογή από ποικιλίες (λευκές ή ερυθρές) που συναντώνται στο Σαντορινιό αμπελώνα. Βασική ιδιαιτερότητα και ίσως πρωτοποριακή για το νησί η ύπαρξη ενός σημαντικού αριθμού αμπελόφυτων εμβολιασμένων σε αμερικάνικα υποκείμενα,  με σκοπό την καταγραφή της ανάπτυξης του αμπελιού στη Σαντορίνη σε περιβάλλον συνύπαρξης δύο διαφορετικών οργανισμών. Σήμερα στον αμπελώνα βρίσκονται σε εξέλιξη δύο ερευνητικά εταιρικά προγράμματα που αφορούν τον πρωτογενή τομέα, το πρώτο αφορά την στάγδην άρδευση (με νερό που αποθηκεύτηκε από τις χειμερινές βροχοπτώσεις) και το δεύτερο την ανάπτυξη ενός χαμηλού συστήματος γραμμικής υποστύλωσης το οποίο θα αντικαταστήσει το παραδοσιακό τρόπο διαμόρφωσης των πρεμνών.
Έρευνες, σε συνεργασία «Μπουτάρη» - «ΕΘΙΑΓΕ», απέδειξαν την ύπαρξη μεγάλης βιοποικιλότητας ωφέλιμων οργανισμών (έντομα και ακεραία), τα οποία ελέγχουν κυριολεκτικά τους πληθυσμούς των παθογόνων οργανισμών.

Η αμπελουργία σαν επάγγελμα στη Σαντορίνη προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε ένα χαοτικό περιβάλλον άναρχης δόμησης, τουριστικών επαγγελμάτων και επιχειρήσεων. Η χαμηλή παραγωγικότητα ,το γήρας των αμπελοκαλλιεργητών και η χειρωνακτική εργασία που απαιτείται οδηγεί κάθε χρόνο στη μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων και αντικατάσταση αυτών με άλλες πιο κερδοφόρες χρήσεις της καλλιεργούμενης γης .
Η αύξηση της παραγωγικότητας του αμπελώνα είναι μονόδρομος για τη διατήρηση του. Το γερασμένο του αμπελώνα με τις πολύ χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις, η ανικανότητα εισαγωγής νέων τεχνολογιών, το υψηλό κόστος παραγωγής του σταφυλιού οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο μαρασμό, στην εγκατάλειψη και στην εξαφάνιση ενός μοναδικού οικοσυστήματος, που πρέπει να προστατέψουμε και να διατηρήσουμε σαν κόρη οφθαλμού.

 

 

 

 

 

 
designed by ariser6